-
Laten we het nog even over volkstuinen hebben.Een paar jaar geleden had ik, met dezelfde persoon, ook al een volkstuin. Niet die van het vorige artikel, een andere. Ik was, met terugwerkende kracht, duidelijk een recidivist in het opzoeken van situaties die mij niets dan verbazing zouden opleveren.Het was een mooie tuin. Ik was er…
-
Er zijn mensen die tuinieren alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Die op zaterdag nonchalant met een gieter rondlopen, hun tomaten aanspreken met koosnaampjes, en ’s avonds tevreden met modderhanden een glas wijn drinken terwijl ze uitkijken over hun wuivende groente. Ik wilde ook zo iemand zijn. Dat is niet helemaal gelukt,…
-
Binnenkort verschijnt Vertel het niet, en het wordt voorlopig mijn laatste novelle.Niet omdat het schrijven me tegenstaat, integendeel, maar omdat ik de laatste tijd veel heb geproduceerd, en omdat er op een gegeven moment een buitenwereld is die zachtjes maar dringend om aandacht vraagt. Die ga ik haar geven. Maar voor ik dat doe, wil…
-
Er zijn verhalen die je kiest, en verhalen die je vinden.Nachtmerrie, die binnenkort uitkomt, begon met een vraag die ik niet kon loslaten: wat als de naam die iemand in zijn slaap mompelt niet zomaar een naam is? Wat als er iets achter zit wat ouder is dan wij, ouder dan het gebouw waar het…
-
Ik heb altijd al het liefst op blote voeten gelopen. Ook buiten. Zeker buiten, eigenlijk. Er is iets aan het directe contact met de grond dat ik moeilijk kan uitleggen zonder te klinken als iemand die net een weekendje yoga-retreat heeft gedaan en daar iets heeft meegenomen wat je niet in een tas stopt. Maar…
-
Binnenkort verschijnt Zij die ziet, mijn nieuwe korte roman.Het begon niet met een plot of een boodschap. Het begon met een beeld dat me niet losliet: een vrouw bij een keukenraam, een huisje aan de rand van een bos, in het ochtendlicht. Meer was er niet, maar het bleef, tot ik ernaar keek en begon…
-
Gisteravond stond mijn kind bij de voordeur. Gewoon buiten, bij de ingang van ons huis. Niets bijzonders. Totdat er een paar jongens aankwamen lopen, een jaar of negentien, twintig.Een van hen begon te praten, vanuit het niets, alsof hij zomaar even een inzicht deelde dat hij gewoon kwijt moest. Hij legde uit hoe normaal hij…
-
Ik ben niet zo van de marketing. Ik word al moe als ik het woord typ. Geen funnel, geen strategie, geen pre-order nu en ontvang een exclusief bonushoofdstuk. Maar ik heb een novelle geschreven die binnenkort uitkomt en waar ik toch graag iets over wil vertellen. Misschien is het iets voor jou, en misschien ook…
-
Elke zaterdag schrijft Rutger Otto op Nu.nl zijn column genaamd Schermtijd. Ik lees hem trouw, wat op zich al iets zegt over mijn relatie met schermen. Deze week schreef hij over Japanse producenten die hun verpakkingen zwart-wit maken. Minder verleidelijk, minder zucht naar meer. Vanwege het olietekort, maar toch. En hij stelde de vraag: wat…
-
Er zijn van die middagen waarop je op de bank ligt en eigenlijk niks kunt. Alsof iemand de stekker uit je systeem heeft getrokken. Ik had een glutenfout gemaakt. Wie coeliakie heeft, weet hoe dat voelt: je bent er wel, maar ook weer niet. Ik zette YouTube aan. Niet om bewust naar te kijken, gewoon…