Meestal stellen mensen zich voor met een label. Dat zou ze kunnen doen. Schrijver, journalist, verhalenverteller… Maar eigenlijk zegt dat vrij weinig, en het is ook niet wat haar definieert. Het gaat namelijk dieper dan dat.

Eva begon als journalist met haar eigen website De Echte Mensen. Het was een mooie tijd en een prachtige leerschool, waarin ze schreef over de mens achter de nieuwsberichten. Ze interviewde verschillende mensen, maar schreef ook opiniestukken en duiding bij het nieuws. Daarbij was ze vooral geïnteresseerd in de context en nuance die in het nieuws zo gemakkelijk verloren gaan. Want wat is er eigenlijk aan de hand? Hoe kan dit gebeuren en wat doet dat met de mens? En wat blijft er over van een verhaal als je verder kijkt dan de eerste paar regels?

Niet lang daarna kwam er een nieuw onderwerp bij: onverklaarbare fenomenen en folklore. Ze schreef er boeken en artikelen over en merkte dat ook daar haar nieuwsgierigheid al snel verder ging dan de vraag of iets wel of niet waar was. Wat doet zo’n ervaring met een mens? Waarom geloven we het ene wel en het andere niet? En hoe kijken verschillende mensen naar hetzelfde verschijnsel? Wetenschappers, sceptici, gelovigen en mensen die zelf iets bijzonders hadden meegemaakt: ze wilde alle stemmen meenemen.

Inmiddels studeert Eva filosofie en levensbeschouwing en heeft haar werk een andere vorm gekregen. Op De Groene Heks schrijft ze filosofische overpeinzingen die eigenlijk alle kanten op kunnen gaan. Van het nieuws tot dagelijkse beslommeringen, van grote levensvragen tot iets kleins dat haar ineens aan het denken zet. De rode draad is vooral haar nieuwsgierigheid. Ze wil begrijpen waar ideeën vandaan komen, waarom we vinden wat we vinden en wat er gebeurt als je geen genoegen neemt met een eerste antwoord.

En dan zijn er nog de tekeningen. Eva maakt sprookjesachtige settings en schrijft daar sprookjes voor volwassenen bij. Ook dat is een manier om iets te onderzoeken, maar nu niet alleen met argumenten en gedachten. Soms zegt een verhaal iets wat je in een opiniestuk nooit zou kunnen zeggen.

Terwijl Eva vooral met woorden onderzoekt, doet Creator dat met beeld. Zij is bezig met een metafysische zoektocht door middel van kunst. Haar werk ontstaat vanuit een fascinatie voor wat er achter de zichtbare werkelijkheid zou kunnen liggen. Ze onderzoekt dat niet door er een sluitende theorie over te bouwen, maar door te tekenen en te schilderen. Geometrie, vormen, gezichten en patronen worden daarbij een manier om gedachten en ideeën zichtbaar te maken.

Waar die zoektocht van beiden uitkomt, staat niet vast. Misschien is dat juist de bedoeling. Eva en Creator zijn allebei nieuwsgierig naar wat er onder de oppervlakte ligt, maar bewandelen daarvoor ieder een andere weg. De één met woorden, beeld en verhalen, de ander uitsluitend met beeld.