Auteur: Eva Krap


  • Ik heb een zwak voor nieuwsberichten waar je in eerste instantie een beetje om moet glimlachen en die zich dan, ongemerkt, onder je huid nestelen.Dit begon als zo’n bericht. Een orang-oetan die voor het eerst een touwbrug gebruikt. Er stond een foto bij. Hij hing halverwege, keek recht de camera in, en het internet deed…

  • Er zijn momenten in het leven waarop je jezelf van een afstandje bekijkt en denkt: oké, dit is wie ik geworden ben. Voor mij was zo’n moment de dag dat de doos van het wormenhotel arriveerde. Op de bovenkant stonden de woorden “you are about to open a happy home for your worms”, en ik…

  • Ik ben niet iemand van labels. Nooit geweest ook. Hokjes voelen voor mij als iets wat je van buitenaf opgelegd krijgt, terwijl de werkelijkheid altijd ingewikkelder is dan wat er op het etiket staat. Dus toen ik besloot mijn nieuwe site De groene heks te noemen, moest ik daar zelf even aan wennen. En toch…

  • Mijn balkon begint tekenen van overbevolking te vertonen. Waar ooit ruimte was voor een stoel, staan nu twee kweekkassen, een olijfboom met een sterke persoonlijkheid en een groeiend aantal gewassen dat zich niets aantrekt van mijn oorspronkelijke plannen. Het voelde daarom als een volkomen logische volgende stap om het geheel uit te breiden. Zeven dagen…

  • Ik begin mijn dag graag met een kop cichoreikoffie en een discussie over het nieuws. Het houdt me scherp, en het geeft me het geruststellende gevoel dat de wereld al bezig is voordat ik mijn eerste slok heb genomen. Zo ook deze ochtend, die begon met een discussie over het klimaat. Ik kreeg de geruststellende…

  • Ik sta al een tijdje bekend als iemand die net iets te veel tijd steekt in het bestuderen van onverklaarbare fenomenen. Kringetjes in graanvelden, lichtflitsen boven de oceaan, de verdwijning van mensen die nooit meer opduiken. Vrienden begroeten mij tegenwoordig met de vraag of ik al weet wie er echt achter de maan zit. Ik…

  • Er zijn mensen die op vrijdagavond hun rugzak pakken, een thermoskan vullen, en de duisternis in rijden richting een bos waar iets zou zijn gezien. Niet een beer of een hert, maar iets groters. Iets wat zich al decennialang onttrekt aan bewijs, aan wetenschap, aan elke poging tot definitieve bevestiging. Ze noemen het Bigfoot of…

  • Whoopi Goldberg gooide onlangs een bom in een interview. Nou ja, anderen noemden het een bom. Zelf zei ze gewoon hardop wat ze al jaren weet: ze is niet gemaakt voor relaties. En prompt brak er een storm los. Te veeleisend, riepen ze. Te individualistisch. Precies wat er misgaat in onze maatschappij. En dan waren…

  • Als kind keek ik vol fascinatie naar oudere mensen. Hun ogen straalden zoveel wijsheid uit, en hun rimpels waren een landkaart van hun levensverhaal. Ik kon niet wachten tot het mij ook zou overkomen. In mijn kinderlijke verbeelding zag ik mezelf als een oude, wijze vrouw – iemand naar wie anderen zouden luisteren, wiens woorden…

  • Het besef kwam geleidelijk, zoals de meeste levensveranderende inzichten. Ik stond in de supermarkt en keek toe hoe een vriendin in mijn ogen kortaf deed tegen de kassamedewerker. En daar stond ik dan, als een soort menselijke excuus-machine, breed te glimlachen naar de arme vrouw achter de kassa alsof ik wilde zeggen: “Sorry hoor, ze…